Komentarze do We love it! - blog agencji interaktywnej apeiro

Skomentuj Koniec komercyjnego zakłamania, którego autorem jest tomek

tomek — Thu, 18 Feb 2010 22:37:19 +0000

czułość, budowanie więzi i okazywanie troski…no i nie zapominajmy o gnidach! też okażmy im nieco czułości , przynajmniej raz do roku, a co tam:)

Skomentuj Koniec komercyjnego zakłamania, którego autorem jest Kasia

Kasia — Sat, 13 Feb 2010 14:28:00 +0000

A no właśnie iskanie nie jest tylko zabiegiem higienicznym, higiena to takie przy okazji. Najważniejsza jest czułość, budowanie więzi i okazywanie troski…

Skomentuj Koniec komercyjnego zakłamania, którego autorem jest doditka

doditka — Fri, 12 Feb 2010 23:58:39 +0000

z tego co sie orientuje iskanie to jakis higieniczny zabieg wśród małp, nie rozumiem co ma wspólnego z okazywaniem troski ukochanej osobie… autor akcji chyba myli pojęcia? ale sam fakt sprzeciwu popierania komercyjnych walentynek popieram

Skomentuj Jasna strona szpitala…, którego autorem jest Kasia

Kasia — Mon, 08 Feb 2010 22:35:18 +0000

Tomku, Wasza strona mi się podoba – popatrzyłam na nią z perspektywy pacjenta. Brakuje mi z pewnością jakiegoś elementu umożliwiającego interakcję – bloga, forum. Zastanawialiście się nad takim elementem?

Skomentuj Jasna strona szpitala…, którego autorem jest Tomasz

Tomasz — Mon, 01 Feb 2010 00:05:37 +0000

Witam, uruchomiliśmy ostatnio http://nzozprimus.pl/ .

Pracujemy jeszcze nad czytelniejszą nawigacją i intuicyjnością dojścia do swojego ‘oddziału’.

Jak oceniasz tę stronę?

Skomentuj Muzyka na wyciągnięcie ręki, którego autorem jest Wawrzek

Wawrzek — Wed, 13 Jan 2010 14:43:13 +0000

Dodałbym do tego jeszcze bardzo fajny agregator blogów w postaci Hypem.com

Skomentuj Jasna strona szpitala…, którego autorem jest tomek

tomek — Sat, 05 Dec 2009 19:53:03 +0000

po analizie, twórcom stron szpitalnych (publicznych i niepublicznych) zalecam regularne inhalacje z opium. Może coś im się ukaże i powie: “stworzyliście coś strasznego, nie róbcie już tego nigdy więcej, odejdźcie”.

Skomentuj Petersburg – Władywostok – Internet, którego autorem jest Łoś Wiktor

Łoś Wiktor — Thu, 03 Dec 2009 21:16:37 +0000

Mnie jednak kiedyś udało się zaskoczyć Rosjanina rozmiarem pewnego przedmiotu codziennego użytku.
Kiedyś na bazarze w naszym małym miasteczku udało mi się nawiązać znajomość z pewnym kolegą ze wschodu i dogadać zakup pewnej partii kazachskiego asortymentu. Kolega przyjeżdżając na następną wizytę przywiózł ów asortyment; jednostką miary była paczka zapałek.
Wiktor, bo tak miał na imię wywiązał się z transakcji należycie z transakcji, deal dobijaliśmy nieopodal targu, w toalecie restauracji “Pod kogutem”. Wiktor wyjął zadowolony przesyłkę z Kazachstanu oraz swoją rosyjską paczkę po zapałkach. Mój kolega Stanisław miał jednak inną, gruntownie przemyślaną strategię na tę okoliczność i wyciągnął, naszą – polską paczkę po zapałkach.
Wiktor zrobił wielkie oczy i skazał: Wot u was takoje bolszoje spićki?!!! , na co my z kolegą popatrzyliśmy na siebie i bez cienia wahania skazaliśmy: DAAA….
Owa paczka po zapałkach była 2 razy większa niż będąca w popularnym użyciu częstochowska Safety Match z czarnym kotem na żółtym tle. Była to jedna z kolekcjonerskich zdobyczy kolegi Stasia, który zbierał wszystko: płyty, paczki po papierosach i puszki po piwie, zdjęcia piłkarzy i kulturystów, stare misie, niedziałające budziki oraz przedziwne odznaki, które wieszał na macie u siebie w pokoju.
Wiktor posmutniał, podejrzewam, że rozmiar paczki zniwelował zaplanowany sukces finansowy jego dealu. Jednak zachował się bardzo uczciwie, odliczył 10 paczek , wziął diengi i powiedział, że on to jeszcze raz przeanalizuje na okoliczność gdyby nam spodobała się przesyłka.
Przesyłka nam się bardzo spodobała, tak bardzo, że z wdzięczności byliśmy w stanie następną partię rozliczać tym razem normalnych rozmiarów paczkami po zapałkach.
Zamówiliśmy zatem u Wiktora jeśio raz, a Wiktor, charoszyj ćeławiek, zadowolonyj skazał: Szto, charoszyj? I puścił nam oczko.
To był ostatni raz kiedy zobaczyliśmy Wiktora w naszym miasteczku.
Długo analizowaliśmy, co też się z Wiktorem stało, czy się przestraszył rozmiarów polskich zapałek,
czy pomyślał, że jak ma taki dobry towar, a Polacy tacy chętni, to zmienił bazar na bardziej oblegany, czy może nie dogadał się z Kazachami, czy może po prostu nic się nie stało i ślepy los rzucił jego poczciwe serce w inne rejony tego wielkiego Świata.
Na jego cześć ułożyliśmy ze Stasiem, piosenkę o refrenie: “Łoś Wiktor, Łoś Wiktor, la la la la. I pieśń ta dodawała nam radości w sercach.

PS.

Dodam, że przesyłka nam się bardzo spodobała, towarzyszyłam nam podczas naszych wakacyjnych spacerów po naszych pięknych lasach, którymi otoczone jest nasze miasteczko i pomagała nam w rozważaniach o transcendencji.

Skomentuj Mininova od nowa, którego autorem jest tomek

tomek — Tue, 01 Dec 2009 21:47:45 +0000

kto ogranicza i reguluje (po co) sieć? – “silniejszy” ten co ma kasę na prawników, i jak długo silny, puki nie zwęszy kasy dla siebie ? i po co i jak długo. Czy wolny twór nie ma tendencji do samoregulacji?

Skomentuj Przez www do serc i portfeli kibiców, którego autorem jest ak

ak — Fri, 27 Nov 2009 18:19:15 +0000

Szac za ten text